تاریخچه سنجاق سینه

Monday، ۸ Shahrivar ۱۴۰۰

تاریخچه اولین استفاده از سنجاق سینه تقریبا هم زمان با پیدایش اولین تمدن بشری باز می گردد.
یکی از قدیمی ترین سنجاق سینه‌های یافت شده به عصر برنز، یعنی حدود 5 هزار سال پیش مربوط می‌شود.
بعد از گذشت سال‌ها به تدریج سنجاق سینه به مدال‌های ابتدایی( به صورت دایره و یا بیضی ) تغییر یافت.
این مدال‌ها با استفاده از فلزات ساخته شده و دو سوراخ به منظور عبور دادن دو سوزن نازک در زیر و یا روی آن ایجاد می‌شد.
استفاده از این سنجاق سینه‌ها اغلب در مناطقی همچون اسکاندیناوی، مجارستان، شمال آلمان و همچنین در بخش‌هایی از آسیا و اروپا رایج بوده است.
در دوارن برنز سنجاق سینه دهقانان از جنس فلزات معمولی نظیر آهن ساخته شده و سنجاق سینه‌های افراد ثروتمند و سرشناس با استفاده از طلا و یا نقره ساخته و با نگین هیی از جنس الماس، یاقوت سرخ و یا کبود، زمرد، مروارید و . . . تزئین می‌شد.

شروع جنگ ها و دلاوری های قبایل برای بقا از همان دوره تا امروز، جدال خیر و شر بود و پس از پیروزی نشان هایی که بعدها در پرچم ها آمد و نشانه ای برای شناخت هر قبیله ای شد، کم کم به یک لوگوی کوچک تبدیل شد و جنگ آوران و شجاعان پس از هر جنگ باید هدیه ای یا نشان لیاقتی از رئیس قبیله و قوم خود دریافت می کردند. هنرِ فلز نیز به کار آمد و این نشان ها به طرح هایی خاص مزین شدند و به سینه جنگ آوران چسبیدند. البته این سنجاق سینه ها بعدها به مدال تبدیل و کاربردش متفاوت شد اما تفاوتی در هویتش اتفاق نیفتاد. تنها سنجاق سینه ها از شکل ابتدایی شان به صورت دایره و بیضی در آمدند و مدالی برای ژنرال ها در دوران تازه شدند.

آنچه تاریخ روایت می کند شروع رواج استفاده از این سنجاق های سینه در اسکاندیناوی، مجارستان، آلمان و بخش هایی از آسیا است. استفاده از این سنجاق ها در قشرهای مختلف مردم نیز شکل و شمایلی متفاوت داشت. مثلا در همان دوران ابتدایی، یعنی در عصر برنز سنجاق سینه هایی که دهقانان استفاده می کردند اغلب از فلزاتی معمولی و ارزان و کم زحمت بود با نقش و نگاری کم، اما سنجاق سینه ثروتمندان و افراد مشهور بیشتر از جنس طلا و نقره بود و تزئینات خاصی داشت و شاید هم از سنگ هایی کمیاب را می شد روی آن دید. ثروتمندان از همان زمان، باید متفاوت تر از بقیه بودند و این تفاوت را به نحوی در شکل ظاهرشان نشان می دادند. از سنجاق های سینه تا بعدها که پوشیدن پالتو و کلاه در بریتانیا مد شد. طوری که دو فرد معمولی در کوچه و گذر به او بگویند: «از ما بهتران». این از ما بهتران گاهی از سنجاق سینه های جفت هم استفاده می کردند که این سنجاق سینه ها با زنجیری به هم متصل می شد تا نمای چشم گیرتری داشته باشند.

اما همانطور که اشاره شد، مد شدن سنجاق سینه یا بج به بریتانیا بر می گردد. در بریتانیا اهدای نشان لیاقت آنچنان مد شد که به یکی از بحث برانگیزترین جدل های آن زمان، یعنی دوران ویکتوریایی و در نهایت به یک کلاس و برند مهم برای شخصیت افراد در حوزه های اجتماعی، سیاسی تبدیل شد. در یکی از جشن های سلطنتی سال 1483 چیزی حدود 13هزار مدال به افراد حاضر در آن جشن اهدا شد که با توجه به تعداد حاضران جالب و قابل تامل است. از همین دوران این سنجاق های سینه به زنجیرها و سنجاق هایی بدل شد که روی سینه آویزان می شدند و ساعت یا مدال یا پلاکی به آن آویزان بود. این سیر تحول سنجاق سینه است.

بعد از قرن 17 که استفاده از سنجاق سینه تقریبا مختص به افراد خاصی بود، در قرن های بعد که تا امروز نیز ادامه دارد حتی دانش آموزان نیز از سنجاق سینه استفاده می کنند. این سنجاق سینه ها یا همان بج ها نه فقط به عنوان یکی از متعلقات بلکه به عنوان نشانه ای برای شناسایی افرادی است که در محیط های خاص مثل بانک ها، وزارت خانه یا… مشغول به کار هستند.

امروز نیز این سنجاق های سینه و بج ها در اشکال مختلف وجود دارند. از شکل کاملا تزئینی شان که از روی سینه به کنار کیف و… سرایت کرده، آن هم منقوش به شعر یا چهره افراد مشهور، تا روی سینه سیاست مداران که از دست بزرگان دولت آن را دریافت می کنند. این نشان های سیاسی از دوران قاجار در ایران جا باز کردند. قاجاری ها که در همه چیز تحت تاثیر و مقلد فرنگی ها بودند در سفر ناصرالدین شاه به انگلیس و فرانسه یاد گرفتند که به چهره های شاخص دولت شان نشان لیاقت بدهند. نشان هایی مثل نشان اقدس و قدس و همایون و آفتاب از این جمله نشان ها بودند.

امروزه بج سینه با این پیشنیه تاریخی یکی از متعلقاتی است که به خوش پوش بودن آدم ها کمک زیادی می کند و جزو آن دسته از جزئیاتی است که شما می توانید به درک مناسبی از تیپ شخصیت مقابل تان دست پیدا کنید، یا در نهایت توجه شما را به خود جلب کند. یادمان نرود که این جزئیات هستند که ما را به یک کل می رسانند. بج و سنجاق سینه و پیکسل خرده ریزهای مهمی هستند که شما را بهتر تعریف می کنند.